Kupił dom za 2 miliony dolarów dla swojej „księżniczki” – więc dałam mu pięć dni i przyprowadziłam nasze dzieci pod jej drzwi.

Henri zatrzymał się, wsunął ręce do kieszeni płaszcza i powiedział cicho.

„Nauczyłeś mnie więcej niż jakakolwiek strata” – powiedział cicho. „Ochroniłeś nasze dzieci. Ochroniłeś… to, o czym nawet nie wiedziałem, że niszczę”.

Élise skinęła głową.

„Wolałabym, żebyś zrozumiał, ale nie stracił wszystkiego” – powiedziała.

Henri przełknął ślinę.

„Staram się” – powiedział. „Staram się… być obecny”.

I po raz pierwszy nie był to występ.

Ponieważ teraz musiał zasłużyć na każdy uśmiech Lucasa.

Musiał odbudować zaufanie Chloé, która zwykła bez zastanowienia wpadać mu w ramiona.

Nauczył się pakować lunche. Pojawiać się. Słuchać. Przepraszać bez usprawiedliwiania się.

On i Élise nigdy już nie zostali mężem i żoną.

Ale stali się kimś innym.

Dwoje dorosłych, którzy przestali udawać.

Dwoje rodziców, którzy ostatecznie wybrali dzieci ponad ego.

Żaden pałac nie zastąpi godności.

I żadna cena nie była zbyt wysoka, aby odzyskać duszę —
pod warunkiem, że byłeś gotów ją zapłacić.