Mój syn sprzedał dom i dał żonie 620 000 dolarów, żeby mogła je bezmyślnie wydać. Potem pojawili się u moich drzwi z walizkami, żądając, żeby się ze mną wprowadziła. Kiedy powiedziałam „nie”, zaczęła krzyczeć na podwórku, przy wszystkich sąsiadach, i tego samego dnia jeden telefon do mojego prawnika po cichu wywrócił całe ich życie do góry nogami.Mój syn sprzedał dom i dał żonie 620 000 dolarów, żeby mogła je bezmyślnie wydać. Potem pojawili się u moich drzwi z walizkami, żądając, żeby się ze mną wprowadziła. Kiedy powiedziałam „nie”, zaczęła krzyczeć na podwórku, przy wszystkich sąsiadach, i tego samego dnia jeden telefon do mojego prawnika po cichu wywrócił całe ich życie do góry nogami.

Umówiliśmy się na spotkanie w biurze Jamesa tego popołudnia. Przybyłam wcześnie, zdenerwowana perspektywą ponownego spotkania z Terrence’em. Kiedy wszedł, ledwo go poznałam. Zawsze był szczupły, ale teraz wyglądał na wychudzonego. Ubrania luźno wisiały na jego ciele, a pod oczami miał cienie, które sprawiały, że wyglądał na dziesięć lat starszego.

„Cześć, mamo” – powiedział cicho, zajmując krzesło naprzeciwko mnie.

Cześć, Terrence.

James siedział za biurkiem, trzymając w ręku notes.

„Terrence, mówiłeś, że chcesz omówić pozew” – powiedział.

„Chcę dokładnie wiedzieć, co zrobiła moja żona” – powiedział Terrence. „Chcę zobaczyć wszystkie dowody”.

Przez następną godzinę James opowiedział mu wszystko, co odkrył jego śledczy: romans z Richardem Hawthorne’em, udokumentowany rachunkami z hotelu i wyciągami z kart kredytowych; fałszywą inwestycję w butiku, która była niczym więcej niż sposobem na przesyłanie pieniędzy przyjaciółce Lennox; schemat oszustw finansowych z poprzednimi chłopakami; rosnące zadłużenie na karcie kredytowej, o którym Terrence nie wiedział.

Z każdym objawieniem patrzyłem, jak mój syn coraz bardziej kurczy się w fotelu. Kiedy James skończył, Terrence wpatrywał się w swoje dłonie, a po jego twarzy spływały ciche łzy.

„Gdzie ona teraz jest?” zapytałem łagodnie.

„W motelu. Nie wie, że tu jestem.”

„Co zamierzasz zrobić?”

Terrence spojrzał na mnie zaczerwienionymi oczami.

„Nie wiem, mamo. Naprawdę nie wiem. Przez całe życie wszystko, co myślałem, że wiem o moim małżeństwie, o mojej żonie, było kłamstwem”.

„Przepraszam, kochanie. Naprawdę.”

„Okradała mnie od lat. Nie tylko wydawała pieniądze, aktywnie mnie oszukując, okłamując i zdradzając. A kiedy próbowałeś mnie ostrzec, wybrałem ją zamiast ciebie”.

„Zostałeś zmanipulowany przez kogoś, kto jest w tym mistrzem. To nie twoja wina”.

„Naprawdę?” – zapytał. „Mamo, mamo, mam trzydzieści pięć lat. Powinienem był zobaczyć te znaki. Powinienem był zapytać, dlaczego nigdy nie chciała pracować, dlaczego zawsze potrzebowała więcej pieniędzy, dlaczego tak bardzo chciała sprzedać dom”.

James odchrząknął.

„Terrence, pytanie brzmi teraz, co chcesz zrobić z tym pozwem. Twoja matka ma prawo do pieniędzy, które jej jesteś winien, ale moglibyśmy potencjalnie wypracować plan spłaty, jeśli…”

„Nie” – przerwał mu Terrence. „Zasługuje na natychmiastowy zwrot. Cały dług”.

„Synu, właśnie powiedziałeś, że nie masz pieniędzy” – powiedziałem.

„Zdobędę. Wezmę pożyczkę, popracuję po godzinach, sprzedam, co będę musiał. Mamo, całe życie próbowałaś mnie chronić, a ja odwdzięczyłem się, pozwalając mojej żonie cię okraść i napaść”.

Otarł oczy grzbietem dłoni.

„Nie będę walczyć z pozwem. Zasługujesz na każdy grosz”.

Poczułem, jak moje oczy napełniają się łzami.

„Terrence”

„Mamo, chcę, żebyś wiedziała, że ​​dziś składam pozew o rozwód. Nie mogę pozostać w związku małżeńskim z kimś, kto okłamywał mnie we wszystkim”.

Ulgę, którą poczułem, było ogromne.

„A co z Lennox? Co ona zrobi?”

Twarz Terrence’a stwardniała.

„To już nie mój problem. Jest dorosła i sama podjęła decyzje. Pozwól jej zrozumieć, jak żyć z konsekwencjami”.

Wychodząc z biura Jamesa, Terrence i ja poszliśmy razem do naszych samochodów. Przy moim samochodzie zatrzymał się i odwrócił do mnie.

„Mamo, wiem, że nie zasługuję na twoje wybaczenie. Wiem, że zraniłem cię w sposób, którego nie da się naprawić. Ale chcę, żebyś wiedziała, że ​​spędzę resztę życia, próbując to naprawić”.

Wyciągnęłam rękę i dotknęłam jego policzka, tak jak robiłam to, gdy był mały i potrzebował pocieszenia.

„Już wszystko naprawiasz, kochanie. Już to robisz.”

Jadąc do domu, poczułem coś, czego nie doświadczyłem od lat: nadzieję. Nie tylko nadzieję, że odzyskam pieniądze, ale także nadzieję, że odzyskałem syna.

Ale wiedziałam też, że Lennox nie odejdzie po cichu. Kobieta, która przez lata manipulowała i oszukiwała, nie pogodzi się z porażką. Będzie walczyć. A kiedy to zrobi, prawdopodobnie zrobi się nieprzyjemnie.