Mój syn własnoręcznie zrobił dla mnie pudełko czekoladek urodzinowych, a następnego dnia zadzwonił i zapytał: „Mamo, jak smakowały?”. Odpowiedziałam swobodnie: „Zaniosłam je twojej żonie i dzieciakom, one naprawdę uwielbiają słodycze”, po czym nastała chwila ciszy, zanim nagle odezwał się znowu drżącym głosem: „Mamo, dlaczego to zrobiłaś?”.

Stanley wyjaśnił mi procedurę prawną.

„Mamy dowody na próbę otrucia” – powiedział mi. „Analiza medyczna dzieci, zeznania Laury, nagrania jego zeznań, które pan zrobił”.

Tak, nagrałam całą naszą rozmowę w domu Natalie na małym urządzeniu, które dał mi Robert, i schowałam je w torebce.

„Ale” – kontynuował Stanley – „proces karny będzie długi i skomplikowany. Będzie relacja w mediach. Będzie skandal publiczny. Czy jesteś na to przygotowany?”

Byłem więcej niż przygotowany. Po czterdziestu latach w ukryciu byłem gotowy wyjść na światło dzienne i pokazać światu, kim naprawdę był Thomas.

„Poza tym” – dodał z uśmiechem – „mamy dowody oszustwa, defraudacji i manipulacji finansowych. Możemy go zniszczyć ekonomicznie, zanim jeszcze rozpocznie się proces karny”.

Ekonomicznie. Słowo brzmiało pysznie. Thomas próbował mnie zabić dla pieniędzy. Teraz miał stracić wszystkie swoje pieniądze za próbę zabicia mnie.

W tych tygodniach milczenia pracowałam również nad sobą. Zatrudniłam Yolandę, stylistkę osobistą, która całkowicie odmieniła mój wizerunek. Żegnaj stare, konserwatywne ubrania. Żegnaj siwe, zaniedbane włosy. Żegnaj z pochyloną postawą pokonanej kobiety.

Kiedy Yolanda skończyła ze mną, nie poznałam się w lustrze. Miałam włosy ufarbowane na elegancki brąz i obcięte w nowoczesnym stylu, który odjął mi dziesięć lat. Moje ubrania były eleganckie, ale nie ostentacyjne. Wysokiej jakości garnitury, markowe buty, dyskretne, ale drogie dodatki.

„Dorothy” – powiedziała mi Yolanda, podziwiając jej pracę – „wyglądasz na kobietę pełną władzy”.

Kobieta władzy. Spodobało mi się to określenie. Przez czterdzieści lat byłam kobietą służby, kobietą poświęcenia, kobietą cienia. Teraz nadszedł czas, aby stać się kobietą władzy.

Ostatni element mojej transformacji był najważniejszy: moje nastawienie. Zatrudniłam osobistego coacha, psychologa specjalizującego się w wzmacnianiu pozycji kobiet.

„Dorothy” – powiedziała mi na naszej pierwszej sesji – „musisz przestać postrzegać siebie jako ofiarę. Jesteś ocalałą. Jesteś wojowniczką”.

Sesje były odkrywcze. Przez dekady myliłam miłość z uległością, dobroć z pobłażliwością, macierzyństwo z całkowitym wyrzeczeniem. Wychowałam potwora, bo bałam się, że będę złą matką, jeśli postawię granice.

„Prawdziwa miłość” – wyjaśnił mi psycholog – „zawiera konsekwencje. Jeśli złe czyny nie pociągają za sobą konsekwencji, nie ma miłości. Jest współudział”.

Współudział. Przez czterdzieści lat byłam współwinna przemiany mojego syna w socjopatę. Ale koniec z tym. Nowa Dorothy nie była niczyją wspólniczką. Nowa Dorothy była siłą natury, która miała rozpętać chaos w świecie Thomasa niczym niszczycielski huragan.

Pewnej nocy, dokładnie miesiąc po naszej konfrontacji, postanowiłem, że nadszedł czas na moje pierwsze publiczne wystąpienie. Starannie wybrałem miejsce: najbardziej ekskluzywną galerię sztuki w mieście, gdzie wystawiano prywatną kolekcję obrazów współczesnych.

Ubrałem się w czarny, designerski garnitur, wysokie obcasy, które dodawały mi wzrostu i potęgi, oraz biżuterię, którą kupiłem tego samego popołudnia. Kiedy przyjechałem do galerii luksusową taksówką, fotografowie z towarzystwa odwrócili się, żeby na mnie spojrzeć. Nie rozpoznali mnie, ale instynktownie wyczuli, że jestem kimś ważnym.

Przechadzałem się po galerii z kieliszkiem szampana w dłoni, podziwiając dzieła sztuki, rozmawiając z kolekcjonerami i krytykami. Po raz pierwszy od dekad poczułem się w swoim żywiole – elegancki, wyrafinowany, potężny.

A potem go zobaczyłam.

Thomas stał w przeciwległym rogu galerii w towarzystwie Laury. Wyglądała na spiętą, nieswojo, wyraźnie nie na miejscu w tym luksusowym otoczeniu. Próbował zaimponować jakiemuś biznesmenowi, prawdopodobnie szukając nowych ofiar dla swoich oszustw.

Nasze oczy spotkały się po drugiej stronie sali. Zobaczyłam szok na jego twarzy, kiedy mnie rozpoznał. Pokonana kobieta, którą miesiąc temu zostawił płaczącą, została zastąpiona przez tę wyrafinowaną i tajemniczą wersję jego matki.