Szeptali „Kiedy ona odejdzie, 11 milionów dolarów będzie nasze”, pchając mój wózek inwalidzki – a ja pozwoliłam im myśleć, że nie słyszałam

Skopiowałam film na pendrive i włożyłam go do stanika. Potem zeszłam na żwirową ścieżkę i zaczęłam ciągnąć się do przodu.

Stacja straży leśnej była oddalona o niecałą milę.

Posunęłam się dalej w terapii.

W połowie drogi usłyszałem głosy.

Ethan. Madison.

„Może wypłynąć na powierzchnię” – powiedział Madison. „Ciała się unoszą”.

„W takim razie najpierw ją znajdziemy” – warknął Ethan.

Polowali na mnie.

Wtoczyłem się w zarośla i czekałem, aż przejdą.

Potem znowu się czołgałem.

—

## Kiedy w końcu nadeszło bezpieczeństwo

Gdy dotarłem do schodów stacji strażniczej, zabrakło mi sił.

Drzwi się otworzyły.

„Pani Caldwell?” – wykrztusił strażnik Jake Miller.

Wcisnąłem mu USB w dłoń.

„Mój syn” – wyszeptałem. „Próbował mnie zabić”.

Jake nie wahał się.

W ciągu kilku minut powiadomiono funkcjonariuszy powiatu. Ratownicy medyczni owinęli mnie kocami. Nagranie zostało przesłane do wszystkich pobliskich jednostek patrolowych.

Godzinę później funkcjonariusze wrócili z Ethanem i Madison w kajdankach.