Zawiozłem moją niewidomą córkę do jedynego miejsca w Blackridge, o którym wszyscy udają, że nie istnieje, i patrzyłem, jak otwiera te ciężkie drewniane drzwi, jakby już skończyła pytać o pozwolenie. W barze zapadła taka cisza, że ​​słyszałem stukot czyjejś obrączki o szybę. A kiedy wypowiedziała na głos imię mojego syna, zdałem sobie sprawę, że najgorszy sekret miasta qq krył się tuż przed nami.

W ciągu kilku godzin sieć Ponurych Węży brzęczała niczym gniazdo szerszeni. Lokomotywy grzmiały. Informacje płynęły. Duchy szeptały. Umowy zawierano w zaułkach.

I właśnie wtedy, gdy pojawiła się nadzieja…

Ciało znaleziono poza miastem.

Mężczyzna.
Ciemnowłosy.
Zastrzelony.

Wszystko w Damienie się cofnęło.
Wszystko w Elenie pękło.

Na piętnaście minut świat się skończył.

Wtedy prawda wyszła na jaw.

To nie był Aaron.

Ciało należało do Lukasa Hale’a…

Zaufany zastępca Damiena.

Zdrajca.

Nie został zamordowany przez wrogów.

Został stracony przez tego samego szeryfa, któremu sprzedał Aarona.

Myślał, że zarobi na zdradzie.

Zamiast tego został przez nie pogrzebany.

I nagle historia przestała dotyczyć wyłącznie przestępstw i korupcji.

To była wojna.

Ratunek, którego nikt się nie spodziewał

Aaron żył.

Ledwie.

Ukryty na opuszczonym placu towarowym, gdzie niechciane rzeczy trafiają, aby o nich zapomnieć.

Damien nie pozwolił Elenie przyjść mu z pomocą.

I tak przyszła.

Chaos wybuchł metalicznym wrzaskiem, hukiem prochu i światłami reflektorów przecinającymi noc. Ludzie szeryfa nie docenili Ponurych Węży. Nie docenili lojalności. Nie docenili desperacji.

Głównie…