Synowa dała mi mop na Święto Dziękczynienia, a koperta, którą zostawiłem na stole, przyniosła jej więcej, niż się spodziewała.

„Nie mogę ujawnić tych informacji, proszę pani. Ale muszę zapytać: czy jest pani pewna, gdzie obecnie mieszka? Czy ma pani dostęp do jedzenia, leków i odpowiedniej opieki medycznej?”

„Pani Garcia, mieszkam bardzo wygodnie z kuzynem w Phoenix” – powiedziałem. „Mam dostęp do wszystkiego, czego potrzebuję, a nawet więcej”.

„Czy mógłby Pan podać mi adres, pod którym moglibyśmy to zweryfikować?”

Dałem jej adres Helen i swój numer telefonu.

„Pani Peterson, czy dysponuje Pani wystarczającymi środkami finansowymi?”

„Mam ponad 200 000 dolarów na moim osobistym koncie bankowym” – odpowiedziałem.

„Och.” Jej głos zmienił się diametralnie. „Cóż, to… bardzo różni się od tego, co podawano.”

„Co dokładnie zgłosili?” – zapytałem.

„Poinformowano cię, że opuściłeś dom bez pieniędzy, że prawdopodobnie jesteś bezdomny lub żyjesz w niebezpiecznych warunkach i że odmawiasz przyjęcia pomocy od rodziny”.

„Pani Garcia” – powiedziałam – „opuściłam dom mojego syna, bo byłam źle traktowana. Mam własne pieniądze, własną niezależność i mieszkam dokładnie tam, gdzie chcę”.

„Rozumiem” – powiedziała. „Cóż, najwyraźniej nie ma tu żadnego nagłego wypadku. Przepraszam, że przeszkadzam”.

„Proszę zaczekać, pani Garcia” – powiedziałem. „Czy mogę panią o coś zapytać? Czy to normalne, że dzieci zgłaszają porzucenie rodziców, kiedy ci po prostu się wyprowadzają?”

„Nie, proszę pani” – odpowiedziała. „Zazwyczaj otrzymujemy tego typu zgłoszenia, gdy dochodzi do nadużyć finansowych lub rzeczywistego zaniedbania”.

„Nadużycia finansowe?”

„Tak. Kiedy ktoś wykorzystuje zasoby osoby starszej wbrew jej woli lub kiedy jest ona wykorzystywana finansowo”.

„Jakież to interesujące” – mruknąłem.

„Dlaczego tak mówisz?” zapytała.

„Bo przez trzy lata to ja finansowałem życie mojego syna i jego żony. A kiedy przestałem to robić, teraz uznają mnie za porzuconego”.

Zapadła długa cisza.

„Pani Peterson” – powiedziała łagodnie – „czy czuje się pani wykorzystana finansowo?”

„Tak, pani Garcia” – odpowiedziałem. „Zdecydowanie”.

„Czy chciałbyś zgłosić tę sytuację?”

„Nie, dziękuję. Już się tym zająłem. Wyszedłem.”

Kiedy się rozłączyłem, Helen spojrzała na mnie z ciekawością.

„Wszystko w porządku?” zapytała.

„Daniel zgłosił mnie do opieki społecznej, bo zostałem porzucony i żyłem w nieodpowiednich warunkach” – powiedziałem.

“Co?”

„Myślę, że jego nowa strategia polega na tym, żeby przedstawić mnie jako zagubioną staruszkę, którą trzeba uratować i zabrać z powrotem do domu”.

Helen pokręciła głową.

„Ten chłopak naprawdę tego nie rozumie, prawda?”

„Nie” – powiedziałem. „Nie robi tego”.

Tego popołudnia postanowiłem zrobić coś, co odkładałem na później.

Zadzwoniłem do mojego banku w Dallas.

„National Bank, mówi Patricia” – rozległ się znajomy głos.

„Cześć, Patricio. Tu Beatrice Peterson. Pamiętasz, jak kilka miesięcy temu anulowałam wszystkie automatyczne przelewy?”

„Tak, pani Peterson. Jak się pani czuje?”

„Bardzo dobrze, dziękuję.”

„W czym mogę dziś pomóc?”

„Patricio, czy mogłabyś mi powiedzieć, czy ktoś próbował uzyskać dostęp do informacji o moim koncie?”

„Pozwól mi sprawdzić” – powiedziała.