Zaśmiał się: „Sprzedałem mieszkanie – znajdź sobie inne”… dopóki nie zobaczył, co mam na telefonie

Po południu byłam już w najwcześniejszym samolocie powrotnym. Kiedy kołowaliśmy do bramki, na moim telefonie pojawiły się dwie wiadomości głosowe z nieznanego numeru – ktoś radośnie potwierdzał „dzisiejsze ostatnie oględziny”. Ryan nie tylko mi groził. Zaplanował dla obcych ludzi obejrzenie domu, który umeblowałam, domu, za który zapłaciłam.
Pojechałam prosto z lotniska do naszego budynku. Ryan czekał w holu, opierając się o kontuar, jakby był jego właścicielem. Obok niego stała elegancko ubrana para i młody agent z notesem.
Uśmiech Ryana poszerzył się na mój widok. „Mówiłem” – powiedział wystarczająco głośno, żeby wszyscy mogli się z nim utożsamić. „Nowi właściciele. Możecie odebrać swoje rzeczy później”.
Podeszłam bliżej, spojrzałam agentowi w oczy i uniosłam telefon. „Cześć” – powiedziałam. „Zanim ktokolwiek pójdzie na górę, powinniście wiedzieć, że ta sprzedaż nie może zostać sfinalizowana”.
Uśmiech Ryana błysnął. „O czym pan mówi?”
Odwróciłam ekran w jego stronę, pokazując dokument, który Julia szybko podała. Jego uśmiech zniknął w chwili, gdy powiedziałam: „Ten podpis na umowie? To nie mój”.
Brwi agenta poszybowały w górę. „Proszę pani, sprzedawca zapewnił mnie, że oboje małżonkowie podpisali umowę” – powiedział nagle ostrożnym głosem.
„Jestem pewna, że ​​tak zrobił” – odpowiedziałam. Moje dłonie były nieruchome, ale serce waliło mi tak mocno, że czułam je w gardle. „Jesteśmy małżeństwem. Massachusetts wymaga mojej zgody na sprzedaż naszego głównego miejsca zamieszkania. Nigdy jej nie udzieliłam”.
Ryan parsknął ostrym śmiechem, który w niczym nie przypominał pewności siebie. „Robi dramaty” – powiedział parze. „Jesteśmy w separacji. To załatwione”.
Julia ostrzegała mnie, że będzie się wygłupiał, więc nie sprzeciwiałam się. Spojrzałam na kupujących – Noaha i Avę, według notatek agenta – i odezwałam się jak na spotkaniu. „Przykro mi, że zostałaś w to wciągnięta. Nie chcę ci psuć planów. Ale jeśli wejdziesz dziś do tego mieszkania, wpadniesz w konflikt. Zasługujesz na to, żeby wiedzieć, zanim wydasz kolejny grosz”. Twarz
Avy się skrzywiła. „Wczoraj przelaliśmy zadatek”.
Agent przełknął ślinę. „Ryan, czy ty to ujawniłeś?”
Ryan zacisnął szczękę. „W porządku” – upierał się. „Mój prawnik powiedział, że tak”.
Ponownie stuknęłam w ekran, przewijając do zaznaczonej sekcji. „To list od mojego adwokata. Stwierdza, że ​​sprzedaż jest nieważna, a mój podpis najwyraźniej został sfałszowany. Jeśli pan to zrobi, będzie pan to robił z wypowiedzeniem”.