Zbankrutowałam, mąż mnie zostawił. W wieku 53 lat udałam się do centrum donacji osocza, aby otrzymać 40 dolarów wsparcia, ale pielęgniarka zamarła i wezwała lekarza, mówiąc, że mam niezwykle rzadką grupę krwi RH-Null, którą ma zaledwie kilkadziesiąt osób na świecie. Niedługo potem rodzina szwajcarskiego miliardera przysłała mi ofertę wsparcia finansowego, która mnie oszołomiła.

Kwota wisiała w powietrzu, niemal absurdalna w swojej skali. Sześć godzin temu panikowałam, szukając 40 dolarów na leki dla córki. Same długi mojej firmy przekroczyły dwa miliony. Wszystko, co zbudowałam przez dwadzieścia lat, przepadło w jedną fatalną noc. A teraz ten nieznajomy oferował, że to wszystko wymaże z powodu czegoś w moich żyłach, o czym do dziś nie wiedziałam.

„To żart, prawda?” wyszeptałem.

„Zapewniam panią, pani Bennett, że to jest całkowicie poważne” – powiedział Blackwood. „Może to panią przekona”.

Wyciągnął telefon, stuknął kilka razy i podał mi go. Na ekranie widniała autoryzacja przelewu bankowego na 250 000 dolarów.

„Depozyt” – wyjaśnił.

Moje ręce drżały, gdy oddawałem telefon.

„Muszę zadzwonić do córki.”

Andrea szybko zaprowadziła mnie do prywatnego biura z telefonem. Mia odebrała po drugim sygnale.

„Mamo, wszystko w porządku? Dostałaś pieniądze na…”

„Mia” – przerwałam drżącym głosem. „Właśnie wydarzyło się coś niesamowitego”.

Wyjaśniłem sytuację najlepiej, jak potrafiłem. Po tym, jak skończyłem, zapadła długa cisza.

„Mamo, to brzmi szalenie” – powiedziała w końcu. „Jak handel organami czy coś w tym stylu”.

„Sprawdziłem kwalifikacje dr. Stewarta” – zapewniłem ją, nalegając na okazanie jego licencji lekarskiej przed wykonaniem połączenia. „A RTOR Banking Group jest legalna. Kilka lat temu obsługiwałem imprezę dla jednej z ich firm partnerskich”.

„Więc jedziesz dziś do Szwajcarii?”

„Jeśli to zrobię, spłacimy cały dług. Będziesz mógł wrócić do szkoły. Możemy zacząć od nowa”.

Kolejna pauza.

„Jaka jest alternatywa?”

„Nie robię tego.”

Rozważałem to. Gdybym odszedł, nadal byłbym bezdomny, bezrobotny i desperacko potrzebował 40 dolarów. Moja córka nadal pracowałaby w handlu detalicznym zamiast kończyć studia architektoniczne.

„Nie sądzę, żeby istniała jakaś alternatywa, kochanie.”

„Więc idź” – powiedziała stanowczo Mia. „Ale obiecaj, że będziesz w stałym kontakcie i będziesz mieć wszystko na piśmie, zanim się zgodzisz”.

Po rozłączeniu się poprosiłem o czas na zapoznanie się z umową, którą przygotował Blackwood. Lata negocjowania umów cateringowych nauczyły mnie uważnego czytania drobnego druku. Umowa była kompleksowa: kwota, protokoły medyczne, zakwaterowanie w prywatnej klinice, transport.